Zoals jullie waarschijnlijk al van me hebben gehoord -persoonlijk, in De Koopavond, in Purmission of een eerder bericht op deze website o.d.- verliep mijn vakantie niet helemaal zoals hij zou moeten lopen. Na 104.5u á 4/5 dagen waren we pas op plaats van bestemming. Niets af te doen uiteindelijk aan de vakantie in zijn geheel, want het was wel een super vakantie. Maar, wat ging er nou fout..
Vrijdag 3 juli 2009:
Op vrijdag 3 juli 2009 vertrokken wij om 03:00 ‘s nachts vanuit Purmerend opweg naar het verre Italië. De reis in onze Renault Megane Scenic (gewoon een lekkere auto met beenruimte voor mij dat uit 2 meter bestaat) verliep voorspoedig. Stops tussendoor, Nederland uit, België door, Luxemburg door & Frankrijk in.. (We reden namelijk via Frankrijk omdat het sneller is. Qua kilometers is het wel iets langer, maar je bent al gauw 3/4u sneller doordat je in Frankrijk 130 mag met een aanhanger op de weg en in Zwitserland maar 80.) En daar begon het gezeur, het tanken verliep ónzettend moeizaam. Het schoot niet op en duurde hééél lang. Eigenlijk nooit last van gehad met onze gastank (we hebben benzine & gas en rijden voornamelijk op gas wat al een aantal jaar gewoon prima gaat) maar het was bovenop een berg en warm dus dachten dat het daar wel aan zou liggen. Na dit tanken even pauze gehouden en weer op weg.. Maar, nog geen 100 meter verderop kwam er blauwe rook onder de auto vandaan. We werden gewaarschuwt door mede-weggebruikers en hebben de auto aan de kant gezet. Toen we niets konden vinden zijn we opnieuw verder gaan rijden alleen dan op benzine. Dit hebben we 100 meter gedaan maar er bleef blauwe rook onderuit komen dus we durften het niet aan verder te rijden.
We stonden vlak naast zo’n welbekende gele S.O.S. paal maar zo’n ding is niet erg gebruiksvriendelijk. Ten eerste is het een bandje ofzo, heel vaag en ten tweede zoefen er (vracht)auto’s voorbij dus je hoort er niets van. Toen de ANWB van Nederland maar gebeld die ons vertelde dat je (het ook in Nederland bekende) ‘Panne’ moet zeggen tegen de S.O.S. paal en dan komt er iemand. Nadat we dat hadden gedaan kwam er inderdaad een security wagen die voor ons een sleepwagen heeft geregeld. Nadat deze was gearriveerd kon de auto met aanhanger en al (zag er prachtig uit natuurlijk..) op de sleepwagen. Deze heeft ons naar de dichtsbijzijnde garage gebracht en toen kregen we toch wel door dat dit nog wel eens een lang staartje kon krijgen.. Ik heb Nick namelijk nog gesmst rond een uurtje of 4 ‘s middags dat we net waren gestrand van we staan met pech, maar zijn zo wel weer weg denk. Niet dus.. Bij de garage bleek dat het nog wel even kon duren maar hij van de garage heeft een taxi + hotel geregeld dus we hoefden ons even geen zorgen te maken. En ach, in een hotel, zul je mij inderdaad niet horen klagen!
Bij het hotel aangekomen maar uit eten, want ja, eten heb je natuurlijk niet. We moesten sowieso wel ergens overnachten natuurlijk, hotel of camping maar we hadden gerekend op één nacht overnachting.. Dus ook qua schone kleren hadden we al een vermoeden dat we ‘t niet echt gingen redden. Na het eten hebben we de reisverzekering nog maar gebeld of we waren verzekerd voor vervangend vervoer, waarop word geantwoord van niet.. En dan zit je.. Maargoed, eerst maar zien wat de auto doet dachten we, dat zouden we de volgende dag horen dus zijn we maar gaan slapen.
Zaterdag 4 juli 2009:
Dit zou de dag van aankomst moeten zijn. Ze zouden de auto even gaan controleren en analyse maken maar omdat het de gastank bedroeg, kon de garage waar hij de afgelopen nacht stond niet echt veel doen, dit omdat ondanks Frankrijk het land van Renault is, ze geen ervaring/kennis hebben van gastanken. Het werd dan ook al snel bekend dat we nog maar een nachtje bij moest boeken, maar vette pech nog steeds na wat we al hadden gehad; het hotel zat voor de nacht erop vol.. Ander hotel zoeken dus..
Maar omdat de auto in de tussentijd die dag van garage naar garage ging omdat ze er allemaal geen raad mee wisten (met aanhanger en al steeds versleept) konden wij ook nog steeds geen hotel in de buurt van de auto zoeken. Na 3/4 garage’s werden we ‘s middags gebeld dat hij bij een garage in het Franse Villefranch stond, deze garage zou ook zondags open zijn dus dat kwam mooi uit. Dus ook wij zijn daarheen gegaan zodat we toch in de buurt van de auto waren en daar hebben we in een Ibis (bekende hotelketen) hotel gezeten. Een stuk duurder hotel, maar dit hotel had een zwembad + McDonalds op de hoek dus we vonden het wel prima. Hier hebben we dus van zaterdag op zondag overnacht nog niet wetende wat er nou gaat gebeuren met de auto, of hij nou wel of niet gemaakt ging worden, wel wetende dat we geen vervangauto zouden krijgen en weer niet wetende of de vakantie nog wel door zou gaan..
Zondag 5 juli 2009:
Zondag’s een hoop gebeld met de ANWB van hoe of wat. De man van de ANWB had goed en slecht nieuws.. Ten eerste moet de auto terug naar Nederland.. Oef, wat voelde wij hem zitten toen. Maarrr, zegt die man, jullie zijn wel gewoon verzekerd tot een xx aantal bedrag voor vervangend vervoer! Een opluchting natuurlijk, maar af vragende hoe hij van de ANWB dat wel weet, en degene bij onze verzekeraar niet?! Hoe dan ook; mooi! Ze zouden ons later terug bellen als ze een vervangende auto geregeld zouden hebben. Wel was bekend dat we pas maandag die zouden krijgen dus nog maar een nachtje in hetzelfde hotel verlengt.
Maandag 6 juli 2009:
Uiteindelijk belde maandag de ANWB wéér met goed en slecht nieuws. Het goede nieuws was dat ze een vervangende auto hadden konden regelen, maar het slechte dat hij 40km verderop in Lyon stond. Nouja, beter dan niets, dus daar maar heen met de taxi. Toen terug gereden naar Villefranch om daar de spullen uit de vorige auto en de dakkoffer te halen + de aanhanger. Omdat we een dakkoffer hadden + een achterbak vol op/in de Renault moesten we wel een grote vervang auto hebben. Dit kregen we ook, want alles pastte in de achterbak van de gloednieuwe Volvo v70 240. Dan heb ik ‘t dus over een nieuwe vervang auto, een diesel, automaat, ingebouwde DVD-Speler en lederen bekleding die toch nét iets luxer en nieuwer is dan onze Renault, en geloof mij, dat maakt weer een hoop goed, haha. Nadat we de auto dus om één uur hadden zetten we onze reis voort richting Italië. We mochten (danwel in het donker) nog tot 22:00-23:00u op de camping aankomen en de tent opzetten dus het was een tijdrace aangezien de TomTom aankomsttijd kwart voor elf aangaf maar we probeerde het nog te halen. Helaas rond een uurtje of 8-9 stond er een file en moesten we dus voor een 4de nacht opzoek naar een 3de hotel.. En daar dan maar overnachten om vervolgens dinsdags het laatste stukje af te kunnen maken.
Dinsdag 7 juli 2009:
Toen wij gingen betalen en weggingen uit het hotel vroeg één van de medewerkers van waar gaat de reis naar toe? Waarop mijn moeder nog helemaal ingesteld op wat ze al dagen riep heel enthousiast zei :’Italy!’ De man zat ons aan te kijken van, daar zit je al hoor? Mijn pa en ik keken elkaar aan en vielen haar in de rede; daar zijn we inmiddels dan weer wel.. Nadat we verteld hadden naar welk deel van Italië we moesten gaf hij nog een kleine routebeschrijving en hebben we het laatste stuk naar de camping gereden, waar we ongeveer om elf uur ‘s ochtends ofzo, EINDELIJK, na 104.5u á 4/5 dagen, waren gearriveerd!
Wat was er uiteindelijk met de auto:
Je zult nu wel denken; wat was er uiteindelijk nou met die auto? De auto is naar Nederland vervoert en van een centraal punt in Nederland naar de garage in Purmerend gebracht. Hier hebben ze 4 nieuwe boegie’s (ofzoiets? In ieder geval iets wat zorgt voor een vonkje in je auto dat je brandstof gaat werken en je auto kan rijden of iets in de richting) en hij reed weer.. Was verder niets met de gastank aan de hand.. Hadden ze dus gewoon in Frankrijk ook wel kunnen doen.. Maarja, vrijwel alle onkosten zijn toch wel gedekt dus we hoeven hier niet echt boos om te worden.
Dat was dus zo’n beetje het hele verhaal. Maar met temperaturen van 35-40 graden hebben wij verder niets te klagen gehad, en een SUPER vakantie gehad. De reis was alleen wat lang. Maar waar we in de vakantie nog wel erg om gelachen hebben waren 2 MMS’en van college Wouter Zuidewind die ik binnen kreeg:
En dat was heel bemoedigend natuurlijk om dat dan te lezen na onze pech. Bovenal dus wel een uitstekende vakantie!
Loading ...
